Beschadigd voor het leven

Kleine Snowy is een van de vele met een verleden als broodfokteefje.
Een klein wit bolletje van inmiddels zo'n elf jaar oud dat altijd op haar hoede blijft. Bang van handen en onverwachte bewegingen.
Soms heftig schrikkend van niets.
Maar ondertussen toch aftastend en hunkerend naar aandacht, liefde en een aai over haar bolletje. Ze wil zo graag, maar durft vaak niet.

Wat is haar allemaal aangedaan? Dat gaat vaak door mijn hoofd.
Wandelen vindt ze heerlijk, het liefst zonder riem lekker rennen over het gras, ze luistert dan echter ook perfect.
Als ze binnen in huis naast je staat en je wilt haar aanhalen dan schrikt ze zo alsof ze een stroomstoot krijgt. Zit ze op de bank dat kun je haar vaak wel aaien zonder dat ze meteen wegschiet. Soms ligt ze ontspannen en  tevreden op haar rug te rollebollen over de bank.

 

 

Snowy is niet zindelijk en bakent vaak haar terrein af in huis. Ook alles wat maar eetbaar is schrokt ze naar binnen.
In het begin durfde ze niet in de auto, maar inmiddels springt ze er enthousiast in, ze gaat graag mee, ze hoort er ondanks alles graag bij.
Snowy is een hondje met een gebruiksaanwijzing, beschadigd door haar verleden, beschadigd door de mens.

Vaak denk ik aan haar lotgenootjes die op dit moment een afschuwelijk leven hebben, stakkertjes die elke loopsheid weer gedekt worden en waarvan hun kleintjes veel te vroeg weg worden gehaald en vaak een onzekere toekomst tegemoet gaan, zieltjes die geen liefde kennen, niet wetend wat een warm mandje en een vriendelijk gebaar betekenen.


Meer dan een gebruiksvoorwerp en zakkenvullers zijn ze helaas voor de broodfokkers niet. Triest maar helaas de harde realiteit!!!!!