Breezer

Breezer

Door Joke Loevesijn

 

Opgedragen aan Breezer: Een kanjer van een hond!

Geboren  22 oktober 2001
Overleden 9 oktober 2004

 

 

“Deze is het. Kijk eens!”
Vertedert bukt Corrina zich over het nestje. Henk en Rico bekijken het tafereeltje. Gelukzalig neemt ze het hondje uit het nestje en koestert het tegen zich aan.
“Hoe vind je het?” vraagt ze aan Henk.
“Het is een kleine opdonder, een scheetje.”
Rico wil het ook vasthouden. Met moeite laat Corrina het beestje los.
“Deze wordt het. Kijk eens wat lief? Het is een meisje, ja, dit is het. Wat een lieve pup is het. Moet je die slimme oogjes zien!”
Eigelijk wil ze het hondje wel weer zelf vasthouden. Maar ze beseft dat Henk en Rico ook de huisbewoners zijn. Ze zal genoeg kunnen genieten van dit beestje. Iedereen geniet van Corrina’s geluk. Alleen de fokker dacht: ‘Nou ja, ‘t is maar een hond.”
Nee, die dacht alleen maar aan zijn euro’s. Maar Corrina Henk en Rico kochten voor het leven. Een huisgenoot werdt het voor hen. Een toekomst bieden, dàt wilden ze. Het hondje werd betaald en de reis ging huiswaarts.

“We moeten een mand, bakjes en voer hebben.”
“Dat doen we gelijk onderweg,” beslist Henk.
En een riem moet ze ook hebben, meent Rico. Vol plannen, onderweg met hun nieuw verworven schat.
Thuis werd het beestje gelijk van water voorzien. En brokjes waar ze gretig op aanvalt. Het lijkt wel een uitgehongerde vreetwolf, lachen ze.
Niet wetende  dat bij de fokker niet zo nauw werd gekeken of er wel genoeg water en brokken klaar stonden.
Als het diertje zijn eten op heeft, valt het van uitputting in de nieuwe mand in slaap. Gade geslagen door drie gelukkige mensen.
“We moeten een naam hebben voor haar,” bedenkt Rico in een keer.
Ja, wat zal die naam zijn. Het mag niet zo maar een naam zijn. Nee, de hond moet haar hele leven met die naam doen. Met veel nadenken zijn ze er uit.
Het hondenkind zou de naam Breezer dragen.

Het gaat goed met Breezer. Overal mag ze mee naar toe. In de vakantie mag ze mee. En op een zondag wandelen. Elke dag in het bos rennen. Zwemmen in de waterpoelen. Rennen achter stokken aan. Nee, nooit is ze alleen. Altijd maar mee in de auto. En altijd maar genieten van het leventje. Ze weet niet beter of zo was het altijd al. Haar andere nestgenoten was ze allang vergeten.

Anderhalf jaar is ze nu en iedereen is razendgek op haar. En toch… Breezer weet niet hoe het kan… soms bijt ze zomaar een van de bazen. Nee, ze wil het niet, hoor. Maar in haar hooft groeit hoofdpijn. Ze kan er niet iets tegen doen. Ze wil zich wel bedwingen, maar die rare pijn doet haar dat vergeten. En zo hapt ze steeds vaker. En er is nooit iemand die foei zegt of haar straft.
Nee, ze zijn het unaniem met elkaar eens: We gaan naar de dokter toe.
Breezer bijt vaak de jongste baas Rico.
En dan zegt hij: “Och, wat doe je nou, Breezer?”
Dan kijkt ze hem aan en denkt: ‘Ik kan er echt niets aan doen, baasje. Het is die pijn, hè.”
Ook de andere baas krijgt wat vaker happen. Verdrietig zien ze dit aan. Niet wetende wat ze daar mee aan moeten. De arts schud zijn hooft en kijkt bedenkelijk.
En zo is het weer zomer en Breezer mag weer mee naar de tuinderijen. En hele dagen mee uit. Breezer mag zwemmen en ravotten met het vrouwtje en de baasjes. Ze geniet dagelijks van het leven. Maar die aanvallen kan ze niet tegenhouden.
Tot de zomer voorbij is. Ze hebben veel foto’s gemaakt van alle leuke momenten. Iedereen geniet van die momenten. Corrina strooit kwistig haar foto’s rond. Het is altijd Breezer voor en Breezer na.
Tot het  te veel word en de beide baasjes nu continu aangevallen worden. Ze hebben het idee dat Breezer dit niet helpen kan. Ze werd steeds naarder in haar hoofd. Ze kan niet praten en het zeggen. Tot ze weer met haar naar de dierenarts gaan.

Breezer wordt van alle kanten onderzocht. Het onderzoek heeft een uitslag die hen allemaal overdonderd. Breezer hun lieveling heeft iets in haar hoofd. Ze kan niet meer beter worden. Alleen zal ze erger ziek worden. De slag is te groot en ze moeten een besluit nemen die tegen alles indruist. Breezer moet slapen willen ze haar van verdere helse pijnen besparen.

Breezer is nu ingeslapen. Hun lieveling is voorgoed van hen weg. Oneindig veel kaarten en deelnemingen. Mensen die hen begrijpen. De rouw en verdriet is te groot. Er zal een plakboek komen van alle lieve mensen die hen zo hebben gesteunt en nog steunen. Dat ene plekje in huis is leeg. Breezer is er niet meer.
Breezer heeft nu geen pijn meer. Ze wacht nu bij de regenboogbrug.